گزارش آماری و تحلیلی ماهیانه نقض حقوق پیروان ادیان -مرداد ۱۴۰۴

تنظیم نمودار آماری : کریم ناصری

تهیه وتنظیم گزارشات : سعید بهشتی متین، صدرا مجیب یزدانی، شراره هادی‌زاده رئیسی

ماده 18 اعلامیه جهانی حقوق بشر

هر کس حق دارد که از آزادی فکر، وجدان و مذهب بهره‌مند شود. این حق متضمن آزادی تغییرمذهب یا عقیده و ایمان می‌باشد و نیز شامل تعلیمات مذهبی و اجرای مراسم دینی است. هرکس می‌تواند از این حقوق یا مجتمعاً به‌طور خصوصی یا به‌طور عمومی برخوردار باشد.

 

ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر

هر انسانی محق به آزادی عقیده و بیان است؛ و این حق شامل آزادی داشتن باور و عقیده ای بدون نگرانی از مداخله و مزاحمت، و حق جستجو، دریافت و انتشار اطلاعات و افکار از طریق هر رسانه ای بدون ملاحظات مرزی است.

گزارش پیش رو دربردارنده اطلاعات آماری نقض حقوق پیروان سایر ادیان در ایران تا پایان مردادماه 1404 شمسی است. این گزارش به ‌صورت آماری-تحلیلی ارائه می‌شود، مسلماً به دلیل عدم اجازه دولت ایران به مدافعان حقوق بشر جهت فعالیت به ‌خصوص در حوزه گزارشگری نقض حقوق بشر و همین‌طور ممانعت از گردش آزاد اطلاعات و بالطبع به رسمیت نشناختن حوزه مستقل در فعالیت‌های مدنی از سوی دولت ایران، در حال حاضر مسئله گزارشگری، امری دشوار و خطیر با محدودییت‌های فراوان در ایران محسوب می‌شود.

فشار بر پیروان سایر ادیان همچنان ادامه دارد :

جمهوری اسلامی ایران و سران آن اعتقاد دارند که برخی از گروه‌های مذهبی دشمنان کشور هستند، زیرا باورهای مذهبی آن‌ها ممکن است وفاداری به ‌نظام را دچار چالش کند و به بهانه حفظ امنیت سیاسی، سرکوب فعالیت‌های مذهبی را سرلوحه عناد با ادیان دیگر قرار داده‌اند.بازداشت‌ها و خشونت‌های هدفمند ارگان‌های امنیتی و قضایی جمهوری اسلامی ایران همچنان متوجه پیروان سایر ادیان در ایران است. این دسته از شهروندان به دو قسم رسمی و غیررسمی تقسیم می‌شوند، پیروان آئین بهایی از ادیان غیررسمی هستند که تحت‌فشارهای بیشتری قرار دارند، آن‌ها از انجام مناسک دینی و تبلیغ آئین آزادانه، تدریس و تحصیل در مقاطع عالی محروم هستند، هم‌اکنون تنی چند از رهبران این آئین که امور بهاییان را در این کشور اداره می‌کردند، در زندان‌های اوین و رجایی شهر به سر می‌برند و ده‌ها تن از پیروان آن نیز در زندان‌های کشور ازجمله سمنان، مشهد، تهران، کرج و غیره متحمل حبس‌های طولانی شده‌اند. ادیان و مذاهب رسمی هم چون مسیحیان نیز با محدودییت‌های زیادی مواجه هستند، جمهوری اسلامی ایران تنها عبادت مسیحیان عاشوری، ارمنی و کلدانی را که مسیحی هستند، به رسمیت می‌شناسد، تبلیغ آئین برای ایرانیان از سوی ایشان جرم تلقی می‌شود. کسانی که فارس زبان هستند از ورود به کلیساها منع میشوند و کلیساها وظیفه دارند اسامی اعضای خود به همراه کپی کارت ملی آنها را به وزارت اطللاعات ارائه دهند ، توزیع کتب مقدس در کتابفروشی ها ممنوع میباشد . ماده ۱۳ و ۲۶ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، مسیحیت را به رسمیت می‌شناسد و به مسیحیان حق عبادت و ایجاد انجمن را داده است اما برخورد با مسیحیان پروتستان که معتقد به بشارت به دین خود هستند کماکان وجود دارد و کلیساهای خانگی با سرکوب گسترده مواجه هستند. تبعیض مذهبی در مورد مسلمانان سنی نیز اعمال می‌شود، آن‌ها که اکثراً در مناطق حاشیه‌ای کشور زندگی می‌کنند، از حق ساخت مسجد و برگزاری آئین مذهبی ازجمله نماز عید فطر و قربان در مناطق مرکزی هم چون تهران محروم هستند. حتی در مواردی گزارش تخریب نمازخانه‌های اهل سنت هم گزارش شده است و این گروه از افراد با اعدام و بازداشت و آزار و اذیت هایی مواجه هستند حتی آنها از استخدام در ادارات دولتی و تصدی سمت هم منع هستند که نمونه بارز آن انتخاب بیژن ذوالفقار نصب به سمت وزیر ورزش در دولت حسن روحانی بوده که به خاطر اهل تسنن بودن وی از مجلس رای اعتماد نگرفت.

اهل سنت:

اهل سنت خواستار امنیت و اخوت هستند، انتظار دارند که آزادی مذهبی مراعات شود و این خواسته تک‌تک جامعه اهل سنت است. انتظار آن است که جامعه اهل سنت در شهرهای بزرگ کشور مثل اصفهان و دیگر شهرها آزادانه بتوانند نماز بخوانند و به تعلیم فرزندان خود مشغول باشند. این انتظار کاملاً معقول و قانونی است. اینکه اهل سنت بتواند در هر شهری که نیاز دارد مسجد بسازد و نماز جمعه و نماز عید بخواند و از آزادی کامل برخوردار باشد، انتظاری کاملاً قانونی بوده و خواسته‌ای زیاده خواهانه نیست. اهل سنت معتقد است که حق مردم باید رعایت شود و کسی به خاطر مذهب از حقوقش محروم نشود، زیرا رعایت حقوق ملت باعث اتحاد و نزدیکی می‌شود.زندانیان اهل سنت که به خاطر تبلیغ دینی با اتهاماتی مانند اقدام علیه امنیت ملی مواجه هستند حکم محاربه در دست دارند در زندان و در فضای نامناسبی دوران زندان خود را می‌گذرانند و بصورت مدام از سوی مأموران زندان به دلیل عقیده‌شان مورد بی‌احترامی قرار می‌گیرند.اصل ۲۰ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، برابری تمام شهروندان ایرانی را بر اساس موازین اسلام مورد تأکید قرار می‌دهد. با این حال در کنار سایر پیروان ادیان در ایران که این ماده قانون اساسی نتوانسته برابری آنان را در بیش از ۳ دهه گذشته در برخورداری از حقوق شهروندی تضمین کند، پیروان اهل سنت در ایران نیز علیرغم اینکه مسلمان هستند شرایط مشابهی دارند، آنان نیز از تصاحب مسئولیت‌های کلان مدیریتی کشوری و لشگری و نیز بهره‌مندی برابر از فرصت‌ها و امکانات محروم هستند، همین‌طور با موانع و محدودییت‌های جدی برای تبلیغ باورهای خود و بجا آوردن مناسک مذهبی خود از سوی حکومت ایران روبه‌رو هستند.

در این ماه :

بازداشت ۲ طلبه اهل سنت در چابهار

منصور بلوچ و مسعود بلوچ، دو طلبه اهل سنت، روز جمعه ۱۰ مردادماه توسط نیروهای امنیتی در روستای گرداک چابهار بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شدند. هویت این افراد، منصور بلوچ، ۲۰ ساله، فرزند کریم‌بخش، طلبه مدرسه دینی قاسمی راسک و مسعود بلوچ، ۲۵ ساله، فرزند مولابخش، طلبه و امام جماعت مسجد روستای محل سکونتش، گزارش شده است. بازداشت این شهروندان، روز جمعه ۱۰ مردادماه، توسط نیروهای اداره اطلاعات چابهار، بدون ارائه حکم قضایی و در گیت ورودی منطقه آزاد این شهرستان صورت گرفته است. تا لحظه تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت، محل نگهداری و اتهامات مطروحه علیه این افراد اطلاعی حاصل نشده است. ( خبرگزاری حال‌وش، 13 مرداد 1404)

بهائیان:

ایران، کشوری که در آن بهائیان زیادی زندگی میکنند، آئین بهایی هنوز یک در ایران «فرقه مرتد» تلقی می‌شود. . این مشهور است که بهاییان به دنبال صلح هستند، قدرت سیاسی نمی‌خواهند و تهدید امنیتی ایجاد نمی‌کنند. با این حال جمهوری اسلامی ایران آن‌ها را تحت تعقیب قرار می‌دهد. از انقلاب اسلامی ۱۹۷۹ میلادی  تاکنون، بهاییان به طور سامانمند و روشمند از دسترسی به تحصیلات عالی و همچنین حق اشتغال محروم بوده‌اند؛و اگر پیگیر حق از دست رفته خود باشند با اتهامات واهی و زندان و تهدید مواجه می‌گیرند و همواره درمعرض دستگیری‌های بدون مجوز قانونی و حبس قرار گرفته‌اند. بهائیان هرگز قادر نبوده‌اند به طور علنی از تعالیم دینی خود پیروی کنند. آنها تقریباً در تمام مراحل زندگی مورد بدرفتاری قرار می‌گیرند.انتقال دانش و تجربه بشری، جز از طریق آموزش امکان‌پذیر نیست و به همین دلیل حق تحصیل یکی از حقوق بنیادی بشر در مواد ۲۶ و ۲۷ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بند ۲ ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی و مواد ۱۳ ، ۱۴ و ۱۵ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است که همگی بر حق تحصیل بدون هیچ نوع تبعیض از حیث نژاد، رنگ، جنس، زبان، مذهب، عقیده سیاسی و یا هر عقیده مردادگر یا اصل و منشأ ملی یا اجتماعی، دارایی، نسب یا هر وضعیت مردادگر شناخته‌شده و بر آن تأکید شده و دولت ایران موظف است تمامی امکانات و تسهیلات لازم را برای ایجاد شرایط مناسب جهت بهره‌ مندی همه شهروندان از این حق طبیعی فراهم کند و کلیه موانعی را که در اثر شرایط خاص جغرافیایی، سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در مسیر رسیدن شهروندان به این حق قرار می‌گیرد، مرتفع سازند.ممانعت از کسب‌وکار بهاییان یکی دیگر از فشارها و آزار و اذیت‌هایی است که بهاییان با آن مواجه هستند، پلیس اداره اماکن که وابسته به نیروی انتظامی است در نقاط مختلف کشور که سرکشی ماهانه به محل کسب شهروندان دارند، در اکثر مواقع محل کسب بهاییان را به دلیل عدم اجازه کسب، پلمپ می‌کنند.

در این ماه :

پیمان نورسته، شهروند بهائی راهی زندان تبریز شد

پیمان نورسته، شهروند بهائی روز چهارشنبه ۲۵ تیرماه ۱۴۰۴، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان تبریز شده است. ایشان  در مرحله بدوی توسط دادگاه انقلاب تبریز به ۱۵ ماه حبس تعزیری محکوم شده بود. این حکم در مرحله تجدیدنظر به ۱۰ ماه حبس کاهش یافت. براساس رای دادگاه تجدیدنظر، ۹ ماه از حبس آقای نورسته به حالت تعلیق درآمده است. (هرانا, 2 مرداد 1404)

ادامه بازداشت ایمان رحمت‌پناه؛ نگاهی به وضعیت این شهروند بهائی

ایمان رحمت‌پناه، شهروند بهائی ساکن شیراز، یک ماه است که توسط نیروهای امنیتی بازداشت و همچنان در بازداشتگاه اداره اطلاعات این شهر موسوم به پلاک ۱۰۰ به سر می‌برد. آقای رحمت‌پناه روز یکشنبه ۱ تیرماه ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی در منزل شخصی خود در شیراز بازداشت شد. خانواده این شهروند بهائی در تماس با هرانا گفت: آقای رحمت‌پناه از زمان بازداشت فقط یک تماس کوتاه با همسر و فرزندانش داشته است. با وجود گذشت یک ماه از زمان دستگیری، او کماکان از ملاقات با خانواده و دسترسی به وکیل محروم است. (هرانا, 2 مرداد 1404)

روایت کیوان رحیمیان زندانی بهایی از بازرسی بدنی خانواده زندانیان

کیوان رحیمیان، زندانی بهایی محبوس در زندان تهران بزرگ با انتشار یادداشتی درباره بازرسی بدنی (غیرانسانی) و (نامتعارف) خانواده زندانیانی که از اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شده‌اند، توضیحاتی ارایه کرده و آن را (زیرپا گذاشتن شرافت انسانی) نامیده است. کیوان رحیمیان نوشته است: (مامور بازرسی زنان پس از برهنگی کامل، بانوان را به شیوه‌ای ناشایست می‌گشتند، این عمل شنیع با از بین بردن حریم خصوصی و زیر پا گذاشتن شرافت انسانی که خود به‌نوعی آزار جنسی است موجب آسیب و فشار روانی بسیار زیادی است که می‌تواند تبعاتی طولانی‌مدت هم داشته باشد.) (ایران وایر 3 مرداد 1404)

زندان ساری؛ بلاتکلیفی نازنین عابدینی، شهروند بهائی ادامه دارد

نازنین عابدینی، کماکان در بازداشت به سر می‌برد، وی در تاریخ ۴ تیرماه ۱۴۰۴ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و همزمان برخی وسایل شخصی و الکترونیکی وی توسط ماموران ضبط شد، اکنون نزدیک به یک ماه از بازداشت ایشان می‌گذرد. خانم عابدینی در زندان ساری نگهداری می‌شود و از ملاقات با خانواده محروم است. تاکنون نیز اجازه دسترسی به وکیل به وی داده نشده است.
(هرانا 3 مرداد1404)

برای کسب اطلاعات بیشتر و همچنین مطالعه ادامه اخبار می توانید از سایت کمیته دفاع از حقوق پیروان ادیان به آدرس ذیل بازید فرمایید: