حسین محمودی – سارا فرامرزی
انسان از حق آزادی،برابری و شرایط مناسب زندگی در محیط زیستی که کیفیت آن یک زندگی شرافتمندانه را میسر سازد برخوردار است .
حفاظت محیط زیست که نسل امروز و نسل های بعد باید در آن حیات رو به رشدی داشته باشند،وظیفه عمومی تلقی میگردد.از این رو فعالیت های اقتصادی و غیر آن که با آلودگی یا تخریب غیر قابل جبران ملازمه پیدا کند،ممنوع است.
“اصل کنوانسیون استکهام و اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران” ادامهی مطلب
آخرین دیدگاهها